Çevrimdışı
AKY
MirayWeb Coder's
Oyun dünyası büyük ölçüde seriler üzerinden dönüyor. Bir seri tuttu mu, yayıncılar aynı formülü tekrar tekrar sunmakta hiç tereddüt etmiyor. Bu durum bazen harika sonuçlar doğuruyor, bazen de serilerin kendi ağırlığı altında ezilmesine yol açıyor. Yıllık çıkış döngüleri, kısa geliştirme süreleri ve alışkanlık satışı odaklı planlar derken bazı markalar için küçük bir mola artık lüks değil, ihtiyaç hâline geliyor. İşte biraz geri çekilip nefes alması gereken beş oyun serisi.
Bu başlık altında tek tek saymak bile gereksiz. NBA 2K, EA Sports FC, Madden NFL ve benzerleri her yıl aynı döngüyü tekrar ediyor. Küçük oynanış değişiklikleri, makyajlanmış modlar ve sıfırlanan ilerleme
Bir yıl ara verilse ne olurdu? Daha iyi kariyer modları, gerçekten elden geçirilmiş oynanış sistemleri ve yeni sezon hissi. Elbette bu asla olmayacak; çünkü yıllık satışlar garanti para. Ama oyuncular açısından bakıldığında, bu serilerin tamamı ciddi bir dinlenmeyi fazlasıyla hak ediyor.
Like a Dragon (eski adıyla Yakuza) tarafında tam tersine bir sorun var: kalite düşmüyor ama tempo çok yüksek. Ryu Ga Gotoku Studio, neredeyse her yıl - hatta bazen yılda birden fazla- oyun çıkarıyor.
Her Like a Dragon oyunu onlarca saat sürüyor ve yan içerikler serinin en güçlü yanı. Sorun şu: Hepsini oynamaya vakit kalmıyor. Bir yıl ara verilse, hem oyuncular seriye yetişir hem de stüdyo yan görevleri ve sistemleri daha da parlatabilir. Kimse bu serinin bitmesini istemiyor; sadece biraz yavaşlamasını istiyor.
Bir Resident Evil hayranı olarak söylemesi zor ama gerçek: Resident Evil son yıllarda inanılmaz sık geldi. 2017den bu yana remakeler ve yeni oyunlarla altıdan fazla büyük yapım gördük.
Sorun fikirlerin tükenmesi değil, remake cephanesinin bitmek üzere olması. RE0, RE1 ve Code Veronicadan sonra işler zorlaşacak. Capcom biraz frene basarsa, ya yepyeni bir yön bulabilir ya da yeni alt serilerle evreni genişletebilir. Bu da yeni oyunların daha özel hissettirmesini sağlar.
Assassins Creed, 2007den bu yana 14 ana oyun çıkardı. Bu tempo artık serinin en büyük düşmanı hâline geldi. Haritalar büyüyor ama içerik derinleşmiyor, gizlilik teması giderek arka planda kalıyor.
Ubisoft her oyunda fena değil çizgisini tutturuyor ama bir türlü unutulmaz olmayı başaramıyor. Birkaç yıl ara verilse, açık dünya gizlilik türünü gerçekten ileri taşıyacak bir Assassins Creed görmek mümkün olabilir. Ama şu anki planlar, moladan çok daha fazla içerik vaat ediyor.
Listenin zirvesi sürpriz değil. Call of Duty, 2005ten beri tek bir yılı bile boş geçmedi. Bu inanılmaz bir istikrar ama aynı zamanda ciddi bir yorgunluk kaynağı.
Son oyunların satışları hâlâ yüksek olsa da, eleştirel tepki giderek sertleşiyor. Formül artık ezbere biliniyor. Bir yıl ara verilse, seri ölmez; aksine, geri dönüşü olay olur. Ama para bu kadar netken, Activisionın böyle bir risk alması pek gerçekçi görünmüyor.
Bu serilerin hiçbiri kötü olduğu için molayı hak etmiyor. Tam tersine, çok uzun süredir zirvede oldukları için buna ihtiyaçları var. Bazen en iyi hamle, sahneden bir adım geri çekilip izleyicinin seni özlemesini sağlamaktır. Oyun dünyasında da bu kural fazlasıyla geçerli.
Biraz Dinlenmesi Gereken Oyun Serileri
5) Spor Oyunları (NBA 2K, EA Sports FC, Madden)
Bu başlık altında tek tek saymak bile gereksiz. NBA 2K, EA Sports FC, Madden NFL ve benzerleri her yıl aynı döngüyü tekrar ediyor. Küçük oynanış değişiklikleri, makyajlanmış modlar ve sıfırlanan ilerleme
Bir yıl ara verilse ne olurdu? Daha iyi kariyer modları, gerçekten elden geçirilmiş oynanış sistemleri ve yeni sezon hissi. Elbette bu asla olmayacak; çünkü yıllık satışlar garanti para. Ama oyuncular açısından bakıldığında, bu serilerin tamamı ciddi bir dinlenmeyi fazlasıyla hak ediyor.
4) Like a Dragon (Yakuza)
Like a Dragon (eski adıyla Yakuza) tarafında tam tersine bir sorun var: kalite düşmüyor ama tempo çok yüksek. Ryu Ga Gotoku Studio, neredeyse her yıl - hatta bazen yılda birden fazla- oyun çıkarıyor.
Her Like a Dragon oyunu onlarca saat sürüyor ve yan içerikler serinin en güçlü yanı. Sorun şu: Hepsini oynamaya vakit kalmıyor. Bir yıl ara verilse, hem oyuncular seriye yetişir hem de stüdyo yan görevleri ve sistemleri daha da parlatabilir. Kimse bu serinin bitmesini istemiyor; sadece biraz yavaşlamasını istiyor.
3) Resident Evil
Bir Resident Evil hayranı olarak söylemesi zor ama gerçek: Resident Evil son yıllarda inanılmaz sık geldi. 2017den bu yana remakeler ve yeni oyunlarla altıdan fazla büyük yapım gördük.
Sorun fikirlerin tükenmesi değil, remake cephanesinin bitmek üzere olması. RE0, RE1 ve Code Veronicadan sonra işler zorlaşacak. Capcom biraz frene basarsa, ya yepyeni bir yön bulabilir ya da yeni alt serilerle evreni genişletebilir. Bu da yeni oyunların daha özel hissettirmesini sağlar.
2) Assassins Creed
Assassins Creed, 2007den bu yana 14 ana oyun çıkardı. Bu tempo artık serinin en büyük düşmanı hâline geldi. Haritalar büyüyor ama içerik derinleşmiyor, gizlilik teması giderek arka planda kalıyor.
Ubisoft her oyunda fena değil çizgisini tutturuyor ama bir türlü unutulmaz olmayı başaramıyor. Birkaç yıl ara verilse, açık dünya gizlilik türünü gerçekten ileri taşıyacak bir Assassins Creed görmek mümkün olabilir. Ama şu anki planlar, moladan çok daha fazla içerik vaat ediyor.
1) Call of Duty
Listenin zirvesi sürpriz değil. Call of Duty, 2005ten beri tek bir yılı bile boş geçmedi. Bu inanılmaz bir istikrar ama aynı zamanda ciddi bir yorgunluk kaynağı.
Son oyunların satışları hâlâ yüksek olsa da, eleştirel tepki giderek sertleşiyor. Formül artık ezbere biliniyor. Bir yıl ara verilse, seri ölmez; aksine, geri dönüşü olay olur. Ama para bu kadar netken, Activisionın böyle bir risk alması pek gerçekçi görünmüyor.
Bu serilerin hiçbiri kötü olduğu için molayı hak etmiyor. Tam tersine, çok uzun süredir zirvede oldukları için buna ihtiyaçları var. Bazen en iyi hamle, sahneden bir adım geri çekilip izleyicinin seni özlemesini sağlamaktır. Oyun dünyasında da bu kural fazlasıyla geçerli.