AKY
MirayWeb Coder's
Clair Obscur: Expedition 33, çıkışıyla birlikte hem atmosferi hem de hikâye anlatımıyla dikkat çekmişti. Şimdi ise oyunun sonlarına dair oldukça ilginç bir detay gün yüzüne çıktı. Geliştirici ekip, baştan beri klasik anlamda mutlu son fikrini hiç masaya bile koymamış.
Yapımcı ekipten Jennifer Svedberg-Yenin açıklamalarına göre oyunda yer alan farklı sonlar bilinçli olarak tam anlamıyla mutlu olacak şekilde tasarlanmamış. Yani oyuncuya sunulan seçenekler arasında masalsı bir kapanış hiçbir zaman hedeflenmemiş. Bunun yerine daha gri, daha yoruma açık bir anlatım tercih edilmiş.
Aslında bu yaklaşım oyunun genel tonuyla oldukça uyumlu. Clair Obscur: Expedition 33 baştan sona zaten karanlık, duygusal ve yer yer rahatsız edici bir atmosfer kuruyor. Böyle bir hikâyenin sonunda klasik bir her şey yoluna girdi hissi vermek yerine, oyuncuyu düşündüren ve biraz da huzursuz bırakan bir kapanış sunmak daha mantıklı bir tercih gibi duruyor.
Oyunda birden fazla son bulunuyor ama bu sonların hiçbiri en doğru ya da kanonik olarak işaretlenmiş değil. Ekip özellikle böyle bir ayrım yapmak istememiş. Yani hangi sonun iyi ya da kötü olduğu tamamen oyuncunun bakış açısına kalıyor. Bu da oyunun tekrar oynanabilirliğini artıran unsurlardan biri.
Bu yaklaşım, son yıllarda hikâye odaklı oyunlarda daha sık görmeye başladığımız bir anlatım biçimi. Oyuncuya net cevaplar vermek yerine, yorum alanı bırakmak. Clair Obscur: Expedition 33 de bu noktada kendi kimliğini net şekilde ortaya koymuş durumda.
Ayrıca bakabilirsiniz: Clair Obscur: Expedition 33 İnceleme
Clair Obscur: Expedition 33 Neden Mutlu Son Sunmuyor?
Yapımcı ekipten Jennifer Svedberg-Yenin açıklamalarına göre oyunda yer alan farklı sonlar bilinçli olarak tam anlamıyla mutlu olacak şekilde tasarlanmamış. Yani oyuncuya sunulan seçenekler arasında masalsı bir kapanış hiçbir zaman hedeflenmemiş. Bunun yerine daha gri, daha yoruma açık bir anlatım tercih edilmiş.
Aslında bu yaklaşım oyunun genel tonuyla oldukça uyumlu. Clair Obscur: Expedition 33 baştan sona zaten karanlık, duygusal ve yer yer rahatsız edici bir atmosfer kuruyor. Böyle bir hikâyenin sonunda klasik bir her şey yoluna girdi hissi vermek yerine, oyuncuyu düşündüren ve biraz da huzursuz bırakan bir kapanış sunmak daha mantıklı bir tercih gibi duruyor.
Oyunda birden fazla son bulunuyor ama bu sonların hiçbiri en doğru ya da kanonik olarak işaretlenmiş değil. Ekip özellikle böyle bir ayrım yapmak istememiş. Yani hangi sonun iyi ya da kötü olduğu tamamen oyuncunun bakış açısına kalıyor. Bu da oyunun tekrar oynanabilirliğini artıran unsurlardan biri.
Bu yaklaşım, son yıllarda hikâye odaklı oyunlarda daha sık görmeye başladığımız bir anlatım biçimi. Oyuncuya net cevaplar vermek yerine, yorum alanı bırakmak. Clair Obscur: Expedition 33 de bu noktada kendi kimliğini net şekilde ortaya koymuş durumda.
Ayrıca bakabilirsiniz: Clair Obscur: Expedition 33 İnceleme