Çevrimdışı
- 26 Nisan 2024
- 8,685
MUTASAVVIF, ÂLİM VE ŞAİR: MEVLÂNÂ CELÂLEDDÎN-i RÛMÎ
DOĞUMU: 604 / 1207 - BELH
VEFATI: 672 / 1273 - KONYA
30 Eylül 1207’de Horasan’ın Belh şehrinde doğdu.
Mesnevî’nin girişinde adını Muhammed b. Muhammed b. Hüseyin el-Belhî olarak kaydetti.
“Celâleddin” lakabıyla tanındı, “Mevlânâ” ünvanı sonradan saygı amacıyla verildi. Hayatının çoğunu Anadolu’da geçirdiği için kendisine “Rûmî” denildi.
“Sultânü’l-Ulemâ” olarak tanınan babası Bahâeddin Veled’in yanında başladığı ilk eğitimine, daha sonra Halep ve Şam’da devam etti.
Babasının vefatından sonra Seyyid Burhâneddin Muhakkık-ı Tirmizî tarafından irşad edildi.
Arap dili ve edebiyatı, lügat, fıkıh, tefsir ve hadis gibi ilimler başta olmak üzere aklî ve naklî ilimlerden icâzet aldı.
Şam’da Muhyiddin İbnü’l-Arabî, Sa‘deddîn-i Hammûye, Osmân-ı Rûmî, Evhadüddîn-i Kirmânî ve Sadreddin Konevî ile uzun müddet sohbet etti.
Konya’ya döndükten sonra vaaz ve irşad faaliyetlerini sürdürdü.
642/1244 yılında Konya’da Şems-i Tebrîzî ile karşılaşması Mevlânâ için bir dönüm noktası oldu.
Şems’ten sonra şiir, semâ ve aşk merkezli bir tasavvuf anlayışı benimsedi.
Muhyiddin İbnü’l-Arabî’nin tasavvufta son mertebe saydığı melâmet neşvesine erişti.
Şeriata bağlılıkla birlikte bütün insanlığı kuşatan bir irfan anlayışı geliştirdi.
6 ciltten ve yaklaşık 25.700 beyitten oluşan Mesnevî’yi insanın mânevî yolculuğunu anlatan bir irşad eseri olarak yazdı.
Cenazesinde ağlanmamasını vasiyet edip vefatını kavuşma vakti olarak nitelendirdiği için ölüm günü “şeb-i arûs” (düğün gecesi) diye anıldı.
17 Aralık 1273’te vefat etti. Konya’da bulunan türbesi asırlardır ziyaret edilmeye devam etmektedir.
BAZI ESERLERİ
Mesnevî
Fîhi Mâ Fîh
Mektûbât
Dîvân-ı Kebîr
Mecâlis-i Sebʿa
DOĞUMU: 604 / 1207 - BELH
VEFATI: 672 / 1273 - KONYA
30 Eylül 1207’de Horasan’ın Belh şehrinde doğdu.
Mesnevî’nin girişinde adını Muhammed b. Muhammed b. Hüseyin el-Belhî olarak kaydetti.
“Celâleddin” lakabıyla tanındı, “Mevlânâ” ünvanı sonradan saygı amacıyla verildi. Hayatının çoğunu Anadolu’da geçirdiği için kendisine “Rûmî” denildi.
“Sultânü’l-Ulemâ” olarak tanınan babası Bahâeddin Veled’in yanında başladığı ilk eğitimine, daha sonra Halep ve Şam’da devam etti.
Babasının vefatından sonra Seyyid Burhâneddin Muhakkık-ı Tirmizî tarafından irşad edildi.
Arap dili ve edebiyatı, lügat, fıkıh, tefsir ve hadis gibi ilimler başta olmak üzere aklî ve naklî ilimlerden icâzet aldı.
Şam’da Muhyiddin İbnü’l-Arabî, Sa‘deddîn-i Hammûye, Osmân-ı Rûmî, Evhadüddîn-i Kirmânî ve Sadreddin Konevî ile uzun müddet sohbet etti.
Konya’ya döndükten sonra vaaz ve irşad faaliyetlerini sürdürdü.
642/1244 yılında Konya’da Şems-i Tebrîzî ile karşılaşması Mevlânâ için bir dönüm noktası oldu.
Şems’ten sonra şiir, semâ ve aşk merkezli bir tasavvuf anlayışı benimsedi.
Muhyiddin İbnü’l-Arabî’nin tasavvufta son mertebe saydığı melâmet neşvesine erişti.
Şeriata bağlılıkla birlikte bütün insanlığı kuşatan bir irfan anlayışı geliştirdi.
6 ciltten ve yaklaşık 25.700 beyitten oluşan Mesnevî’yi insanın mânevî yolculuğunu anlatan bir irşad eseri olarak yazdı.
Cenazesinde ağlanmamasını vasiyet edip vefatını kavuşma vakti olarak nitelendirdiği için ölüm günü “şeb-i arûs” (düğün gecesi) diye anıldı.
17 Aralık 1273’te vefat etti. Konya’da bulunan türbesi asırlardır ziyaret edilmeye devam etmektedir.
BAZI ESERLERİ
Mesnevî
Fîhi Mâ Fîh
Mektûbât
Dîvân-ı Kebîr
Mecâlis-i Sebʿa