Çevrimdışı
- 26 Nisan 2024
- 8,686
“Her türlü değişim ve gücün kaynağı sadece Allah’tır” anlamına gelen “Lâ havle ve lâ kuvvete illâ billâh” şeklindeki dua ve zikir cümlesinin naht kuralıyla yapılmış kısaltmasıdır.
Kulun bütün işlerinde Allah’a muhtaç olduğunu, bütün fiillerini Allah’tan aldığı güçle yaptığını ve dolayısıyla her an kulluk şuuru içinde bulunması gerektiğini ifade eden bir kavramdır.
Hz. Peygamber, ezan okunurken “hayye ale’s-salâh” sonrası “Lâ havle ve lâ kuvvete illâ billâh” demiş, bu zikre devam edenlerin günahları çok da olsa affedileceği ve bu zikrin cennet hazinelerinden bir hazine oluğunu bildirmiştir. (Müsned, I, 66, 71, 180; Buhârî, Eẕân, 7; Tirmizî, Daʿavât, 58)
Kur’ân-ı Kerîm ikisine de üzüm bağı verilmiş kişilerden bahseder. Biri başka geliri olduğundan servetine güvenerek kibirlenmiş ve malının hiç yok olmayacağını sanmıştı.
Diğeri ise her şeyin ilâhî iradeye bağlı olduğunu ve insanın bu inkâr söylemi yerine daima, “mâşâallah lâ kuvvete illâ billâh” demesi gerektiği söylemiştir. (Kehf, 18/39)
Bela, musibet, öfke ve hastalık gibi zor zamanlarda sabır ve teslimiyet kazandırıp, kaygı ve korku anlarında kalbi teskin ederek iç huzur sağladığından halk arasında sıklıkla kullanılan zikirlerdendir.
Kulun bütün işlerinde Allah’a muhtaç olduğunu, bütün fiillerini Allah’tan aldığı güçle yaptığını ve dolayısıyla her an kulluk şuuru içinde bulunması gerektiğini ifade eden bir kavramdır.
Hz. Peygamber, ezan okunurken “hayye ale’s-salâh” sonrası “Lâ havle ve lâ kuvvete illâ billâh” demiş, bu zikre devam edenlerin günahları çok da olsa affedileceği ve bu zikrin cennet hazinelerinden bir hazine oluğunu bildirmiştir. (Müsned, I, 66, 71, 180; Buhârî, Eẕân, 7; Tirmizî, Daʿavât, 58)
Kur’ân-ı Kerîm ikisine de üzüm bağı verilmiş kişilerden bahseder. Biri başka geliri olduğundan servetine güvenerek kibirlenmiş ve malının hiç yok olmayacağını sanmıştı.
Diğeri ise her şeyin ilâhî iradeye bağlı olduğunu ve insanın bu inkâr söylemi yerine daima, “mâşâallah lâ kuvvete illâ billâh” demesi gerektiği söylemiştir. (Kehf, 18/39)
Bela, musibet, öfke ve hastalık gibi zor zamanlarda sabır ve teslimiyet kazandırıp, kaygı ve korku anlarında kalbi teskin ederek iç huzur sağladığından halk arasında sıklıkla kullanılan zikirlerdendir.