Çevrimdışı
- 26 Nisan 2024
- 8,689
Peygamberimiz, Veda Haccını yapıp Medine’ye döndü ve bir süre sonra hastalandı. O, görevinin sona erdiğini ve bu dünyadan göçme zamanının yaklaştığını anlamıştı. Hastalığı günden güne artıyordu. Hasta iken de ezan okununca Mescide gidip namazları kıldırıyordu. Fakat ölümüne üç gün kala hastalığı ağırlaştı. Mescide çıkamadı. Hz. Ebu Bekir’in cemaate imamlık yapmasını ve namazları kıldırmasını emretti.
Hastalığının ilerlediği bir günde Ashabına şunları söyledi: “...Biliniz ki sizler yine bana kavuşacaksınız. Buluşacağımız yer, Kevser havuzunun kenarıdır. Her kim orada benimle buluşmak isterse, elini ve dilini lüzumsuz iş ve sözden korusun. Bu dünyadan göçme zamanımın geldiği bana haber verildi. Allah'ıma kavuşacağıma seviniyorum. Ümmetimden ayrılacağım için de üzgünüm. Ben haberimi aldım. Allah’a gidiyorum.”
Ölümünden iki gün önce Ashabdan bazılarının yardımıyla Mescide geldi. Yavaş yavaş minbere çıktı. Yüzünü cemaate çevirerek şöyle dedi,
—Ey Müslümanlar! Şayet birinize karşı kötülük yapmışsam, onun karşılığını kabule hazırım.
—Kime vurduysam, işte arkam gelsin vursun
—Kimin bende alacağı varsa, işte malım, gelsin hakkını alsın.
8 Haziran Pazartesi sabahı Peygamberimizin hastalığı biraz hafifleyince mescide gitti. Oturduğu yerde Hz. Ebu Bekir’e uyarak sabah namazını cemaatle kıldı. Mescitten evine dönünce hastalığı arttı. O gün kuşluk vakti olunca, “Ya Rab, ölüm şiddetine karşı bana kolaylık ver. Canımı tatlılıkla al” diye dua etti. Yanında bir kapta soğuk su vardı. Elini suya batırıp, bununla mübarek yüzünü serinletiyordu.
Nihayet öğle üzeri elini kaldırdı. Şehadet parmağını yukarı doğru dikti, “Refik-i â’lâya = Yüce dosta.” dedi. Son sözü bu oldu.
Allah elçisi 63 yaşında mübarek ruhunu Mevlası’na teslim etti (12 Rebiulevvel Pazartesi, M. 8 Haziran 632).
Peygamberimiz (sas.) vefat ettiği yerde defnedildi. Medine’de O’nun kabrinin bulunduğu yere “Ravza-i Mutahhara” denilmektedir. Sevgili Peygamberimiz’in (sas.) 23 yıllık Peygamberlik hayatının 13 yılı Mekke’de, 10 yılı da Medine’de geçmiştir. O, insanlığın mutluluğu için çalıştı. Son Peygamber olarak görevini hakkıyla yerine getirdi ve bu dünyadan göçtü.
Dünya neye sahipse, O’nun vergisidir hep,
Medyun O’na cemiyeti, medyun O’na ferdi,
Medyundur O ma’suma bütün bir beşeriyyet,
Ya Rab bizi Mahşerde bu ikrar ile haşret.
Mehmet Akif ERSOY
Hastalığının ilerlediği bir günde Ashabına şunları söyledi: “...Biliniz ki sizler yine bana kavuşacaksınız. Buluşacağımız yer, Kevser havuzunun kenarıdır. Her kim orada benimle buluşmak isterse, elini ve dilini lüzumsuz iş ve sözden korusun. Bu dünyadan göçme zamanımın geldiği bana haber verildi. Allah'ıma kavuşacağıma seviniyorum. Ümmetimden ayrılacağım için de üzgünüm. Ben haberimi aldım. Allah’a gidiyorum.”
Ölümünden iki gün önce Ashabdan bazılarının yardımıyla Mescide geldi. Yavaş yavaş minbere çıktı. Yüzünü cemaate çevirerek şöyle dedi,
—Ey Müslümanlar! Şayet birinize karşı kötülük yapmışsam, onun karşılığını kabule hazırım.
—Kime vurduysam, işte arkam gelsin vursun
—Kimin bende alacağı varsa, işte malım, gelsin hakkını alsın.
8 Haziran Pazartesi sabahı Peygamberimizin hastalığı biraz hafifleyince mescide gitti. Oturduğu yerde Hz. Ebu Bekir’e uyarak sabah namazını cemaatle kıldı. Mescitten evine dönünce hastalığı arttı. O gün kuşluk vakti olunca, “Ya Rab, ölüm şiddetine karşı bana kolaylık ver. Canımı tatlılıkla al” diye dua etti. Yanında bir kapta soğuk su vardı. Elini suya batırıp, bununla mübarek yüzünü serinletiyordu.
Nihayet öğle üzeri elini kaldırdı. Şehadet parmağını yukarı doğru dikti, “Refik-i â’lâya = Yüce dosta.” dedi. Son sözü bu oldu.
Allah elçisi 63 yaşında mübarek ruhunu Mevlası’na teslim etti (12 Rebiulevvel Pazartesi, M. 8 Haziran 632).
Peygamberimiz (sas.) vefat ettiği yerde defnedildi. Medine’de O’nun kabrinin bulunduğu yere “Ravza-i Mutahhara” denilmektedir. Sevgili Peygamberimiz’in (sas.) 23 yıllık Peygamberlik hayatının 13 yılı Mekke’de, 10 yılı da Medine’de geçmiştir. O, insanlığın mutluluğu için çalıştı. Son Peygamber olarak görevini hakkıyla yerine getirdi ve bu dünyadan göçtü.
Dünya neye sahipse, O’nun vergisidir hep,
Medyun O’na cemiyeti, medyun O’na ferdi,
Medyundur O ma’suma bütün bir beşeriyyet,
Ya Rab bizi Mahşerde bu ikrar ile haşret.
Mehmet Akif ERSOY