Vakitsiz öten yetersiz horozlar yahut hiç dayak yememiş olmanın eblehliği

Bizim kuşağın net şekilde bildiği birkaç şey vardı. Bir kadına küfür eden, bir kadının namusuyla ilgili ulu orta ve mesnetsiz konuşan biri dayağını yer, otururdu aşağı. Kavgada anayı bacıyı, eşi nişanlıyı karıştıran dayağını yer, otururdu aşağı. Bir şey daha var. Dayak yemiş olmanın insana getirdiği bir temkinlilik olurdu bizim kuşakta. Biz bir konuda anlaşamadığımızda birbirimizle tartışmanın edebini o dayak yemiş olma hissinden kaynaklı olarak takınırdık. Ne oldu nasıl oldu bilmiyorum. Şimdilerde